“แม่ครับ พายุอยากไปห้องน้ำ แม่ไปนั่งเฝ้าพายุในห้องน้ำหน่อย”  ถ้าเป็นตอนกลางคืน  พายุจะไม่ไปเข้าห้องน้ำคนเดียว    เขาให้เหตุผลว่า  “พายุกลัวคิงดาร์ก”  ฉันถามพายุว่า “คิงดาร์ก”มันรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง   พายุบอกว่า “ไม่รู้ครับ  ลูกไม่เคยเห็นแต่ลูกกลัวมาก” 

          mâe kráp Payu yàak bpai hông-náam   mâe bpai nâng fâo Payu nai hông-náam nòi     tâa bpen  dton glaang-keun      Payu jà mâi bpai kâo hông náam kon dieow    kăo hâi hèt-pŏn wâa    Payu glua kingdark     chăn tăam Payu  wâa   kingdark     man rûup-râang nâa-dtaa bpen yang-ngai     Payu bòrk wâa mâi rúu kráb      lûuk mâi-koei hĕn dtàe lûuk glua mâak

          ฉันก็ไม่รู้หรอกว่า “คิงดาร์ก” ของพายุมันเป็นยังไง   บางครั้งคนเราก็เป็นแบบนี้   ธรรมชาติของคนบางทีก็กลัวอะไรที่มองไม่เห็น   ไม่เคยเห็น  กลัวในสิ่งที่ยังมาไม่ถึง   กลัวทั้ง ๆ ที่ ไม่รู้ว่ามันมีจริงไหม    ความกลัวที่เราจินตนาการไปเอง    หลาย ๆ ครั้งสิ่งที่เราคิดไปเอง  กลัวไปเอง     มันไม่เคยเกิดขึ้นในชีวิตของเราสักครั้ง 

chăn gôr mâi rúu ròk wâa     kingdark khŏng Payu man bpen yang ngai baang-kráng kon-rao gôr bpen bàep née      tam-má-châat khŏng kon baang-tee gôr glua à-rai têe morng mâi hĕn     mâi-koie hĕn    glua nai sìng têe yang maa mâi tĕung    glua táng táng têe mâi rúu wâa man mii jing măi     kwaam-glua têe rao jin-dtà-naa-gaan bpai aeng     lăai lăai  kráng sìng têe rao kít bpai aeng    glua bpai aeng      man mâi koei gèrt-kêun nai chee-wít khŏng rao sàk-kráng

          มีลุงคนหนึ่งกลัวว่าโจรจะปล้นบ้าน   ทุกวันก็จะระแวงว่าจะมีโจรเข้ามาปล้นบ้าน   จินตนาการว่าโจรจะเข้ามาทำร้ายอย่างนั้นอย่างนี้  เขาอยู่ในโลกนี้จนแก่และตายไปโดยที่ไม่เคยเจอโจรปล้นบ้านสักครั้งเดียว  กลัวฟรี  กลัวในสิ่งที่มันไม่เคยเกิดขึ้นเลย

        mii lung kon neung glua wâa john jà bplôn bâan     túk wan gôr jà rá-waeng wâa jà mii john kâo maa bplôn bâan     jin-dtà-naa-gaan wâa john jà kâo maa tam-ráai yàang nán yàang née     kăo yùu nai lork née jon  gàe láe dtaai bpai doi têe mâi koei jer john bplôn bâan sàk-kráng diow      glua free      glua nai sìng têe man mâi-koei gèrt-kêun loei 

          บางคนกลัวว่าแฟนจะทิ้งแล้วไปมีคนอื่น  ระแวงไปหมด   คอยเช็คโทรศัพท์ของแฟน  คอยแอบดู  คอยโทรเช็ค   คอยเช็คกระเป๋าสตางค์   ทำทุกอย่างเพราะ “ระแวง” ว่าแฟนจะมีคนอื่น   ในที่สุดแฟนก็ทิ้งเขาจริงๆ แต่ไม่ใช่เพราะแฟนไปมีคนอื่น   แต่เป็นเพราะเขาระแวงมากเกินไป  จนน่ารำคาญ

     Baang-kon glua wâa fan jà tíng láew bpai mii kon-èun     rá-waeng bpai mòt     koi chék tol-rá-sàp khŏng fan      koi àep duu      koi tol chéck     koi chéck grà-bpăo sà-dtaang     tam túk-yàang prór  rá-waeng  wâa fan jà mii kon-èun   nai-têe-sùt fan gôr tíng kăo jing jing      dtàe mâi châi prór fan bpai mii kon-èun dtàe bpen prór kăo rá-waeng mâak gern bpai   jon nâa ram-kaan

          บางทีความกลัวมันก็มีส่วนดี ทำให้เราระมัดระวังมากขึ้น   แต่ถ้ากลัวมากจนเกินไป  กลัวจนไร้เหตุผล   ก็จะทำให้เราเองไม่มีความสุขและทำให้คนรอบข้างของเราไม่มีความสุขไปด้วย

Baang-tee kwaam glua man gôr mii sùan dii     tam hâi rao rá-mát-rá-wang mâak khêun     dtàe tâa glua mâak jon gern bpai       glua jon rái hèt-pŏn     gôr jà tam hâi rao aeng mâi mii kwaam sùk láe tam hâi kon rôrb-kâang khŏng rao mâi-mii kwaam-sùk bpai dûai

          ฉันบอกพายุว่า  “กลัว ก็กลัวได้   แต่ต้องกลัวอย่างมีเหตุผล   กลัวอย่างมีขอบเขต  ไม่ใช่กลัวไปหมดทุกอย่าง   แต่การที่ไม่กลัวอะไรเลย  ก็ไม่ใช่สิ่งดี  

ดูแม่เป็นตัวอย่าง  ไม่เคยกลัว ไม่เคยระแวง  ไม่เคยเช็คอะไรของพ่อเลย   ในที่สุด  พ่อก็ทิ้งเราไปมีคนอื่น   อย่างนี้ก็มากเกินไป  ควรจะกลัวไว้บ้าง  จะได้ระวังไว้บ้าง”

     chăn bòrk Payu wâa   glua  gôr glua dâi          dtàe dtông glua yàang mii hèt- pŏn     glua yàang mii kòrb-kèt       mâi châi glua bpai mòt túk-yàang     dtàe gaan têe mâi glua à-rai loei       gôr mâi châi sìng-dii   duu mâe bpen dtua-yàang mâikoie glua          mâi koie rá-waeng          mâi koei chék à-rai khŏng pôr loei      nai-têe sùt     pôr gôr tíng rao bpai mii kon-èun     yàang née gôr mâak gern bpai     kuan jà glua wái bâang     jà dâi rá-wang wái bâang

          จนถึงทุกวันนี้ ฉันยังไม่รู้เลยว่า  “คิงดาร์ก” หน้าตาเป็นยังไง   แต่พายุก็โตจนเลิกกลัวคิงดาร์กไปแล้ว 

     jon tĕung túk wan née      chăn yang mâi rúu loei wâa  kingdark  nâa dtaa bpen yang ngai   dtàe Payu gôr dtoh jon lêrk glua kingdark bpai láew

Fear born from imagination

“Mother, Payu wants to go toilet. Can mother keep watch for me?” Payu would never make his way to the toilet alone as night fell. He explained that he was afraid of ‘King Dark.’

I then asked Payu, “How does ‘King Dark’ look like?” Payu answered that he did not know, as he had never seen him before, but he was still frightened of him.

I did not know how Payu’s ‘King Dark’ was like, but sometimes we were like that. Although it was something we had never encountered before, we remained frightened of it, even if we knew it was not real.

Our fears were borne of our imagination, and we would often frighten ourselves countless times. Even so, whatever we were afraid of would never happen in our lives, not even once.

There was an uncle who feared his house being robbed by burglars. Hence, he would be paranoid every day that a burglar might appear to rob his house, to the extent that he would even imagine being harmed by burglars.

Later, he passed away at an old age, but until that day, his house was never once robbed by burglars. Over the years, he was afraid for no reason, as whatever he was frightened of had never occurred to him.

On another note, some were afraid of their partners leaving them for others, so much so that they become paranoid over everything. They would regularly check their partners’ phones, wallets, spy on them and call them round the clock, due to their paranoia of their partners having another person.

In the end, their partners would leave them, but their reason was not due to them having someone else, but rather, it was due to their constant paranoia, which became far too annoying.

On the contrary, fear also had a good side to it, as it made us more cautious. However, if one were to have too much fear for no apparent reason, it would bring unhappiness to the person and everyone around him.

I often taught Payu that it is alright to be afraid, but there must be a reason for it, and it should not become too extreme. On the other hand, it is not beneficial for one to not have any fears. Since I did not harbour any fears or paranoia, I did not check anything related to your father. Ultimately, your father left us for someone else. Thus, we should have some fears in our lives so we would be more cautious.

Until this day, I still have no idea how ‘King Dark’ looked like. However, Payu had long since grown out of his fear for ‘King Dark.’

Leave a comment

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.