ตั้งแต่พายุเป็นเด็กฉันสอนเขาเสมอว่าให้เป็นคนที่รู้จักรักและแบ่งปันแก่คนอื่น   ฉันไม่เคยสอนให้เขาเห็นแก่ตัว   เวลาเขาไปโรงเรียนฉันจะให้เขาเอาดินสอไปหลาย ๆ แท่ง  เอายางลบไปหลาย ๆ ก้อน   ฉันให้เหตุผลว่าถ้ามีเพื่อนลืมเอาดินสอหรือยางลบมา   พายุจะได้เอาให้เพื่อนยืม 

Dtâng-dtàe Payu bpen dèk chăn sŏrn kăo sà-mĕr wâa hâi bpen kon têe rúu-jàk rák láe bàeng-bpan gàe kon-èun             chăn mâi-koei sŏrn hâi kăo hĕn-gàe-dtua      way-laa kăo bpai rong rian chăn jà hâi kăo ao din-sŏr bpai lăai lăai tâeng     ao yaang-lóp bpai lăai lăai gôn      chăn hâi hèt-pŏn wâa tâa mii pêuan leuum ao din-sŏr rĕu yaang-lóp maa     Payu jà dâi ao hâi pêuan yeuum

ฉันเล่าให้พายุฟังว่า  ตอนฉันเป็นเด็ก  ฉันเรียนไม่เก่ง  ฉันไม่เข้าใจที่ครูสอน  ฉันก็เลยทำการบ้านไม่ได้   แล้วฉันก็กลัวครูมาก  ฉันไม่กล้าไปถามครู   ฉันก็เลยไปถามเพื่อน ๆ ให้สอนการบ้านฉัน   แต่ไม่มีใครสอนฉันหรือให้ฉันดูการบ้าน  เพราะเขากลัวว่าฉันจะลอกการบ้าน  เวลาสอบฉันก็สอบเกือบตกเกือบทุกวิชา  โดยเฉพาะวิชาภาษาอังกฤษ

chăn lâo hâi Payu fang wâa      dton chăn bpen dèk     chăn rian mâi gèng chăn mâi kâo-jai têe kruu sŏrn      chăn gôr loei tam gaan-bâan mâi dâi    láew chăn gôr glua kruu mâak     chăn mâi glâa bpai tăam kruu         chăn gôr loei bpai tăam pêuan pêuan  hâi sŏrn gaan-bâan chăn        dtàe mâi mii krai sŏrn chăn rĕu hâi chăn duu gaan bâan      prór kăo glua wâa chăn jà lôrk gaan-bâan way-laa sòrb chăn gôr sòrb gèab dtòk gèab túk-wí-chaa           doi-chà-pór wí-chaa paa-săa ang-grìt

     ฉันจึงสอนพายุว่า  พายุต้องตั้งใจเรียนและขยันอ่านหนังสือ  ถ้ามีเพื่อนคนไหนมาขอให้พายุสอนการบ้าน   พายุจะต้องสอนเพื่อนด้วยความเต็มใจ 

        chăn jeung sŏrn Payu wâa      Payu dtông dtâng-jai rian láe kà-yăn àan năng-sĕu     tâa mii pêuan kon năi maa kŏr hâi Payu sŏrn gaan bâan    Payu jà dtông sŏrn pêuan dôui kwaam-dtem-jai

     ฉันสอนลูกเสมอว่าให้เป็น “คนดี”  ให้มองเห็น “คุณค่า” ของคนอื่น  เพราะคนทุกคนเกิดมาในโลกนี้  ไม่ว่าจนหรือรวย  พวกเขามีค่าของความเป็นคนเหมือนกันทุกคน   อย่าดูถูกคนอื่นหรือตัดสินคนอื่นเพราะแค่เขามีเงินน้อยกว่าเรา

chăn sŏrn lûuk sà-mĕr wâa hâi bpen “kon dii”     hâi morng hĕn  “kun-kâa” khŏng kon èun    prór kon túk kon gèrd maa nai lork  née       mâi wâa jon rĕu roui      pûak-kăo mii kâa khŏng kwaam-bpen-kon mĕuan-gan túk-kon    yàa duu-tùuk kon-èun rĕu dtàt-sĭn kon-èun prór kâe kăo mii ngern nói-gwàa rao

     ฉันไม่เคยสอนลูกว่าโตขึ้นจะต้องเป็น “คนรวย” การเป็นคนรวยไม่ใช่ไม่ดีนะ  แต่ถ้าการเป็นคนรวยที่ไม่ใช่คนดีนั่นคือสิ่งที่ฉันไม่อยากเห็นพายุเป็น  

        chăn mâi-koei  sŏrn lûuk wâa dtoh-khêun jà dtông bpen     “kon roui”       gaan bpen kon-roui mâi châi mâi dii ná      dtàe tâa gaan bpen kon-roui têe mâi châi kon dii      nân kuu sìng têe chăn mâi yàak hĕn Payu bpen

     ถ้าพายุโตขึ้นแล้วเป็น “คนดี” เขาจะตัดสินคนอื่นด้วย “คุณค่า” ของคน ๆ นั้น  ฉันไม่อยากเห็นพายุโตขึ้นแล้วเป็น “คนรวย” (ที่ไม่ดี)  เพราะเขาจะตัดสินคนอื่นด้วยราคาและจำนวนเงิน

     tâa Payu dtoh-kêun láew bpen kon dii      kăo jà dtàt-sĭn kon-èun dôui kun-kâa  khŏng kon kon  nán       chăn mâi yàak hĕn Payu  dtoh-kêun láew bpen    kon roui têe mâi dii     prór kăo jà dtàt-sĭn kon-èun doui raa-kaa láe jam-nuan ngern

Teach child to be a ‘good person’ and not a ‘rich person’

Since Payu was young, I always taught him to love and share with others, as well as never to be selfish. Hence, I would ask him to bring many pencils and erasers whenever he went to school. I explained to him that if any of his friends had forgotten to bring a pencil or eraser to school, Payu could always let his friend borrow his.

I often told Payu that when I was young, I had never been good in my studies and could not understand what my teacher had taught, so I was not able to do my homework. Since I was frightened of my teacher, I would not dare to ask my teacher, but instead, I would ask my friends to teach me how to do my homework. However, no one was willing to show me theirs because they were afraid I would copy their homework. As such, when I sat for my exams, I often end up failing nearly all my subjects, especially English.

I then taught Payu to be determined and diligent in his studies, as well as reading books. If he had any friends who asked him about their homework, Payu would then have to be willing to teach them.

Not only that but I also always taught him to be a ‘good person’ and to regard others as ‘someone of value,’ so he should not to look down on others. That was because regardless of being poor or rich, everyone was born equal into this world. As such, no one should look down or judge others, just because they are not wealthy.

Never had I taught my child that he must become ‘rich’ after he grew up, as it is not necessarily a good thing to be a rich person. But if he were to become a rich person with bad disposition, I would rather not see Payu like that.

If he grew up to be a good person, Payu would perceive others by their values instead. Hence, I never wish to see him grow up to be a rich person with bad disposition because he would perceive others by their wealth.

Leave a comment

Your email address will not be published.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.